دولخ باد زندگی

ماه رمضان ، ماه مهمانی خدا اين ماه عجب آدم را وسوسه می کند ، برای توبه کردن و برگشتن و به راه آمدن .حسابش را بکنيد ، خدا ، در خانه اش را کاملا باز کرده باشد ، خودش به عنوان ميزبان در آستانه ی در ايستاده باشد ، قلم خطا پوش بر دست گرفته باشد و هر لحظه فرمان دهد و تصريح کند که هر که در اين ماه به خانه ام بيايد ، از گذشته هايش می گذرم و پيشينه اش را پاک می کنم و به اندازه ی ظرف و ظرفيت او ، تحفه هايی به او می دهم که ، نه تا ضيافت سال آينده ، بلکه تا ابد دستش پيش کسی باز و دراز نشود و اين ، کم چيز نيست . قلب من که از همه آلوده تر و گناه کارترم ، می تپد برای اينکه در اين چشمه ی اعانت و اجابت ، دلم را شستشو دهم ، به خصوص که ماه رمضان ، باغ گل قدر است و خدا اين گل را تنها در اين باغ قرار داد . به هر حال بياييد روی گشاده ی ميزبان را قدر بدانيم و برا ی سرنوشت دنيا و آخرتمان ، طرحی نو در اندازيم .